[XIII]

Onder het moto "beter laat dan nooit" hier een verslag van mijn alpen reis in augustus 2011. Onze route is bijna letterlijk overgenomen uit de toerspecial van Motoplus. Deze ronde heeft ons langs alle grote cols gebracht.

Dag 1: Vertrokken in de loop van vrijdag namiddag met een rit van 450 km snelweg tot Saint-Dié-des-Vosges.

Klaar voor vertrek.

Dag 2: Het eigenlijke begin van de vakantie met de langste rit op de planning: 550 km door de Vogesen en de Jura tot in Genève via "La route des cretes" en "le ballon d'alsace".
De dag begon heel bewolkt maar nog wel droog.


Eenmaal op "La route des cretes" werd regen en een dichte mist ons deel. Dit zou een prachtige route moetten zijn maar ik heb er dus helemaal niets van gezien.

Col de la Schlucht


In de namiddag waren we voorbij de Vogesen en reden we de Jura binnen. Het weer was ondertussen helemaal omgeslagen: zon en lichte bewolking. Ideaal motorweer! De Jura is wel iets minder intressant op gebied van leuke baantjes.



Even van "voertuig" wisselen :-)

Na een lange en vermoeiende dag verscheen plots Genève met op de achtergrond de alpen aan de horizon!


Dag 3: de eerste dag in de alpen. Op de planning: 450km van Genève tot Alpe d'Huez.
Onder een bewolkte maar op dat moment nog droge lucht over de eerste col: col de l'Encrenaz.

Vervolgens reden we via het stadje Morzine richting de eerste col met naam: de Colombière. Helaas was tegen dan weer beginnen regen. Gelukkig zou dat de laatste keer zijn dat we ons regenpak zouden aantrekken. Tegen de middag zou de regen definitief weggaan!




Vervolgens op het programme: Col des Aravis.



Klein gebedje voor een veilige reis:


Da gebed bleek geen overbodige luxe in de streek. Ik heb nog een poging gedaan hem er uit te trekken maar bleek toch iets te zwaar :-)


We volgeden la "Route des Grands Alpes" via de "Cormet de Roselend". De Cormet is een fantastische col met prachtig asfalt en grote variatie aan bochten. Ook het meer langs de baan is zeker de moeite.




Via Bourg-saint-Maurice gaan we richting La léchère, het begin van de Col de la madeleine. Tot onze verbazing was de weg tot aan de madeleine een geweldige baan met enorm veel haarspeldbochten maar niet vermeld als "col".

Uitzicht op de weg richting Madeleine.


Via de onbekende Col du Mollard gaan we richting de Col de la Croix de fer. De laatste stop tot Alpe d'Huez.





Aankomst in Alpe d'Huez na een geweldige dag!

[stef]

Die bergpassen, cols komen mij nog vers voor het geheugen bekend voor ;o))
Vooral die regenpakken hebben het bij ons ook nog gedaan hahaah

mvg

Stef

[white tiger]

Knap verslag moet ik zeggen.
Zou dat ook zo graag willen maar helaas pindakaas ken ik niemand die dit dit jaar doet aangezien je op voorhand moet boeken en dergelijke.
Men grootste droom is naar men vader land te trekken en daar een weekske bollen spanje.

[Schussboelie]

Zou dat ook zo graag willen maar helaas pindakaas ken ik niemand die dit dit jaar doet aangezien je op voorhand moet boeken en dergelijke.

Op voorhand reserveren? Na-ah...

[Cowboy]

Leuk verslag

[pnobels]

Deze route al twee keer gedaan (ene keer helemaal tot aan Menton) en nikste op voorhand geboekt. Tot aan de Alpen kun je een Formule 1 hotel nemen. Eenmaal in de Alpen is het iets moeilijker (en vooral duurder), afhankelijk van de periode wanneer je gaat. Eén van de truken is van niet te laat s'avonds een hotel te gaan zoeken, want anders zijn ze al allemaal bezet.

[stef]

Knap verslag moet ik zeggen.
Zou dat ook zo graag willen maar helaas pindakaas ken ik niemand die dit dit jaar doet aangezien je op voorhand moet boeken en dergelijke.
Men grootste droom is naar men vader land te trekken en daar een weekske bollen spanje.

In het hoofdseizoen kan het moeilijker zijn om plaats te vinden maar bvb in juni - September geen problemen hoor en dit weten we uit ervaring ... We hebben op een dag na op verschillende lokaties geslapen en nagenoeg steeds plaats wanneer we willekeurig een hotel binnenstapten

mvg

Stef

[XIII]

Vervolg van het verslag volgt morgen. Wij hadden niets op voorhand geboekt. In de meeste wintersport stations vindt je hotels aan redelijke prijzen via office du toerisme. Wel zien dat je voor 7u 's avonds aankomt. Wij vertrokken altijd om kwart voor 8 's morgens en kwamen dan rond 6u30 ong. aan.

[Peejt]

Ferm

[XIII]

Dag 4: 480km van Alpe d'Huez tot Valberg. Oorspronkelijk hadden we gepland tot Isola 2000 te gaan maar door gebrek aan slaapplaats zijn we doorgereden tot in Valberg wat ons 70 extra km en 2 cols heeft opgebracht!

De dag begon met mist op de flank van alpe d'huez maar deze is redelijk snel weggetrokken.



De eerste col van de dag is de Lautaret richting Briancon. De lautaret was misschien wel de snelste col. Brede weg, wijnig verkeer 's morgens vroeg, zo goed als enkel (heel) snelle bochten. De benaming Col amper waard.


In Briancon was de Izoard de volgende op de planning. Door een triathlon was deze col dicht! Brute pech dus. We moesten via een nationale baan omrijden om tot aan de Col de Vars te geraken. De Izoard staat morgen in tegenovergestelde richting op het menu dus zo erg was dat ook niet.



Via Barcelonette gingen we nu richting de Col d'Allos. Een heel uitdagende col. Heel smal baantje met wisselend wegdek kwaliteit maar enorm plezant en technisch. Boven de col krijg je een soort maanlandschap.



Vervolgens gingen we over de col des champs (weining spectaculair) richting col de la cayolle. De col de la cayolle heeft 2 gezichten. Naar boven super asfalt dat heel sportief rijgedrag aanmoedigd. Terug naar beneden is helemaal anders. Smal en veradelijk. Op deze weg ben ik kort de gracht ingereden! Voorwiel uitgeschoven op kiezels in bocht. Gelukkig niet gevallen en geen schade opgelopen.



Na de cayolle komen we weer in Barcelonette uit om richting 1 van de mooiste cols van de reis op te rijden: De col de la Bonette. Perfecte circuit waardige asfalt, alle mogelijke soorten bochten, de Bonette is rijplezier in de puurste vorm. Eenmaal boven, met 2802 meter de hoogste col, wordt je getrakteerd op een geweldig zicht op de zuidelijke alpen. Letterlijk een hoogtepunt van deze reis!





Nog even tijd nemen om action foto's te trekken :-)




Via Isola zijn we vervolgens naar de over de Col de la Couillole gereden en de col de Valberg om tot onze bestemming in Valberg te geraken. Deze 2 cols stonden niet op de oorsponkelijke planning maar waren zeker de moeite waard.




Moe en voldaan zijn we vroeg onder de wol gekropen. Morgen rijden we weer naar het noorden.

[XIII]

Dag 5: Rit van 450km tussen Valberg en Val d'Isère. Volgens plan begon de route in Isola 2000 dus begon de dag met de 70km's over de col de Valberg en de Col de la Couillole die we gistere avond ook hebben gedaan. Van uit Isola rijden we over de Col de la Lombarde Italie binnen.



Er staan 2 cols in Italie op het programma. De eerste is de Colle Fauniera. Ik had geen grote verwachtingen van het Italiaans stuk maar dat bleek onterecht. De Fauniera is een heel mooie col. Heel rustige en mooie natuur en een leuk baantje!


De afdaling voorspelde weinig goeds maar dat viel al bij al nog redelijk mee zolang het tempo rustig bleef.


Vervolgens staat de colle di sampéyre ons te wachten. De afslag naar deze col is heel slecht aangeduid. Gevolg: 20km te ver door gereden voor we door hadden dat we mis waren :-) De col begint spectaculair langs de flank van een diepe "gorge". De rest van de col was niet echt indrukwekkend.



Via de Col d'Agnel rijden we terug frankrijk binnen. Vooral de afdaling aan franse kant is heel leuk. Behoorlijk snel en afwisselend in een mooi decor.



Na de Agnel gaan we via de Col d'Izoard terug naar Biancon. Deze keer is de Izoard gewoon open en kunnen we genieten van deze geweldige col. Prachtige natuur bij de top en een geweldige baan vooral de afdaling tot Briancon.



In Briancon moesten we dringend op zoek naar een bandenboer. De achterband van m'n vaders BMW was volledig op! Dit heeft ons een dik uur tijdverlies gekost. Vandaag gaat het spannend worden want er staat ons nog heel wat te wachten voor we in Val d'Isère zijn, oa de Galibier en de Iseran! Tegen half 4 was de band vervangen en konden we onze weg voortzetten.



Vanuit Briancon gaat het naar de Col du Galibier. Misschien wel de bekenste van allemaal en terecht! De Galibier is een roetjesbaan van beneden tot boven ! Zeer goed asfalt, soms licht golvend. Brede overzichtelijke bochten die een uitgesproken sportief rijgedrag aanmoedigen! Boven is het zicht geweldig.


Mijn vader denkt 18j te zijn:


Vervolgens gaat het via het skioord Valloire en de Col du télégraphe (niet bijster intressant) richting het dorp Mont-Cenis. Hier begint de laatste reus van de dag: de Col de L'Iseran. De op 1 na hoogste van de reis. Deze col moet niet onderdoen voor de Bonette of de Galibier. Wederom geweldig asfalt, behoorlijk lang, complete mix van alle soorten bochten. Hier doe je het voor als motorrijder!!

De vermoeidheid begint toe te slaan



Boven op de Isèran komt dan Val d'Isère in het zicht. Het eindpunt van deze fantastische dag.

[XIII]

Dag 6 en tevens de laatste dag in de alpen. Een dikke 400km tussen Val d'Isère en Lons-le-saunier aan de rand van de A39. Op de laatste dag nemen we enkel de snelweg tot in antwerpen.
's Morgens vertrekkens klaar.



Via het meer van Tignes rijden we richting de eerste col van de dag: Le Petit St. Bernard. Boven op de col rijden we Italie weer binnen.




Van daaruit rijden we naar beneden richting Aosta om aan de laatste grote col te beginnen: Le col du Grand St. Bernard. De zoveelste geweldige col waar er serieus sportief kan gereden worden. Boven aan de grens met frankrijk staan er behoorlijk wat agenten dus niet te snel op de top aankomen is de boodschap.




Om tot in Chamonix te geraken rijden we over de allerlaatste col van de reis: de Col de la Forclaz. Niet de meest spectaculaire maar wel een waardige afsluiter!

De temperatuur was intussen opgelopen tot boven de 30°C!


Aankomst in Chamonix met de Mont Blanc op de achtergrond.



Aan Chamonix hebben we de snelweg genomen om defitief de alpen achter ons te laten. Iets voorbij Genève zijn we er weer af gereden om het "Parc national du Haut-Jura" in te rijden.





Aankomst in Lons-Le-Saunier:


Dag 7: 800km snelweg.
Bijna terug thuis: zicht van binnen in de helm aan een tankstation.

[XIII]

Deze reis was een geweldige ervaring die ik iedereen kan aanraden. Motorrijden in de bergen is een totaal andere ervaring dan hier in ons belgenland . Ik kijk er nu al naar uit om deze zomer terug te gaan, al zal het deze keer de Zwitserse, italiaanse en oostenrijkse alpen zijn . Wie een reis naar de franse alpen wilt plannen en graag tips heeft: shoot!

[Schussboelie]

Van daaruit rijden we naar beneden richting Aosta om aan de laatste grote col te beginnen: Le col du Grand St. Bernard. De zoveelste geweldige col waar er serieus sportief kan gereden worden. Boven aan de grens met frankrijk staan er behoorlijk wat agenten dus niet te snel op de top aankomen is de boodschap.
...
Om tot in Chamonix te geraken rijden we over de allerlaatste col van de reis: de Col de la Forclaz. Niet de meest spectaculaire maar wel een waardige afsluiter!

Grand St.-Bernard ligt op de grens tussen Italië en Zwitserland.
Pas na de Forclaz kom je terug in Frankrijk (zelfs het dorp Forclaz zelf ligt nog in Zwitserland)...

Vet verslag! Vette reis!!

[stef]

Mooi verslag mannen ... verder nog vele punten gezien ... Vooral de Col de La Chouffe met het standbeeld van Pantani herinner ik het beste ;o))

[XIII]

Mooi verslag mannen ... verder nog vele punten gezien ... Vooral de Col de La Chouffe met het standbeeld van Pantani herinner ik het beste ;o))

Bedankt! De col de la chouffe zegt me niets maar er was wel een standbeeld van Pantani boven op de col Fauniera die ook wel de col Cuneo wordt genoemd.

[haga46]

Frem verslag en pix En natuurlijk veel herinneringen die weer boven komen + bijkomende goesting om direct op mijn machien te springen, tot ik nu buiten kom natuurlijk. Dan bekoeld het al terug
Het is idd geen vergelijk de belgische ardennen of de alpen/colls daar moet men geen tekeningske meer bij maken
Buiten het groot verlof moet ge nergens boeken plaats genoeg zelfs aan het Lugano meer is er dan nog plaats

[XIII]

Het begint weer stevig de jeuken, de routes voor de vakanties van deze zomer zijn gemaakt

- In juli staat een ronde door de dolomieten en zwitserse alpen gepland.

- In augustus gaan we naar de Pyreneeen.

Het gaat een heel mooie en bergrijke zomer worden