[Deb]

Ik weet dat er ergens al een topic bestaat betreft herdenking aan overleden vrienden en familieleden. Maar vind het momenteel niet. Dit mag eventueel verplaatst worden naar het juiste topic.

Ik wil via deze weg... efkes mijn frustratie, zottigheid en verdriet kwijt.

Ik zit alleen thuis en dan wordt het pas confronterend. Alles wat ik al dagen probeer te verbergen is er nu... Dus heb ik geen andere keuze dan er mee om te gaan. En dit is een manier van mij... delen met de buitenwereld.

De titel zegt het zelf: in memoriam of mijn mémé...

Ze is sedert zondag in coma. Ze ligt nu in haar bed in het rusthuis.
Ze heeft enkel nog een zuurstofmasker.
Ze krijgt geen medicatie, insuline meer... uitzonderlijk nog kleine dosis morfine bij te hevige spierkrampen.
Ze kan haar afvalstoffen (zoals urine ed) niet meer kwijt... Het stapelt zich dus op in haar lichaam.
Ze werd maandag berecht door de priester.
En nu is het ... afwachten en de wacht houden tot haar hart het begeeft! Tot haar lichaam te moe is om zich nog te verzetten.
Afwisselend houden mijn ouders, tante en ik de wacht...
Het is nu 2dagen verder... En ergens heb ik zoiets van "liever de korte pijn".
Laat het aub voorbij zijn. Maar wie ben ik??

Mémé is 86. Een madame naar mijn hart! Iemand met haar beide voeten op de grond. Werelds. Nuchter.
Ze heeft veel te verduren gehad zowel op familaal als op gezondheidsgebied.
Sedert september ging ze kliniek in en uit... tot voor kort het ziekenhuis opname weigerde. Het leek zinloos... "Mevrouw is niet meer te redden". Ze hield zich nog een week kranig. Tot zondag. Dan is ze het bewustzijn verloren en in comateuse toestand geraakt.
En ergens weten we allemaal van: eens een oud dametje zoveel kliniek doet op korte tijd kan het geen goed teken zijn! Maar toch blijft een mens hopen. Je wil zo lang mogelijk bij je houden! De coma is niet onaangekondigd maar toch een slag ih gezicht! Een ontnuchtering.

Nu is ze nog steeds in coma... en ergens weet je wel dat het einde nabij is maar toch hoop je op dat kleine mirakel dat ze het haalt.
En aan de andere kant wil je "de korte pijn".
Het wordt, zeker weten, een tweede klap in het gezicht eens het einde er is.

Dit is voor haar, ze houdt van Gorki, net als ik.

http://www.youtube.com/watch?v=6aFSp1V_mU0

mia heeft het licht gezien
ze zegt niemand gaat verloren
mia heeft nooit afgezien
ze vraagt kun jij nog dromen???

[vinkske]

veel sterkte, en altijd blijve hope ... hoe klein de kanse ook lijken ...

[Deb]

aanvulling:

ergens hoopte ik altijd dat ze mijn ... huisje-tuintje-kindje fases meemaakte... Egoïstisch... Ik ga er vanmiddag naartoe. En god weet wanneer ik terug kom. Kga mia gaan afspelen op haar kamer tot ze me buitenbonjouren

[Danny_Repsol-la-si]

Veel sterkte in deze moeilijke tijden!!

[Deb]

Veel sterkte in deze moeilijke tijden!!

tx

[Deb]

Ergens weet ik dat 86... een gezegende leeftijd is.
Dat grootmoeder er niet voor eeuwig kan zijn in mijn leven.
Maar er is steeds dat naïeve deel in elk van ons die hoopt dat de realiteit anders uitdraait...

[ninja-san]

mijn deelneming Deb.

[Take - it - easy]

Deb ,

veel sterkte ,en uw hoop is helemaal niet egoistisch
het bewijst alleen maar hoeveel mémé voor u betekend

[Deb]

Deb ,

veel sterkte ,en uw hoop is helemaal niet egoistisch
het bewijst alleen maar hoeveel mémé voor u betekend

tx

ben dermee door
Mia id pocket en off we go!!

[Monsterman]

Sterkte in deze moeilijke tijden...

Zelfs een nakend overlijden waarvan je weet dat het elke moment kan gebeuren en waarvan je diep in je hart beseft dat de persoon nu eigenlijk beter af is, komt als het zover is als een slag van een zware hamer aan.

Ik heb de afgelopen 4 jaren ook 3 geliefden moeten afgeven (vader, grootvader & grootmoeder) en ik besef ten volle hoe jij je nou voelt.

[Barney]

Hoop is menselijk en zeker niet egoïstisch.

Hoop doet leven.

Veel sterkte in deze moeilijke dagen.

[Imno]

Sterkte meiske. 't Is ni simpel en zeker als mémé een sterke straffe dame is. Die geven zich zo maar niet gewonnen. Hou de leuke tijden met haar elk moment in je achterhoofd. Ook al is het heden niet fraai om mee te maken.

[KroL]

Sterkte!

[janbros]

de 24ste december hebben wij een nonkel van mijn vrouw begraven. na een jarenlange strijd tegen kanker. sinds een paar maanden wisten we allemaal dat het eigenlijk over was en nog gewoon wachten op wanneer. hij heeft nog net zijn verjaardag gehaald, en 3 dagen later is hij gegaan, ook eerst in een coma.

tuurlijk vindt iedereen het spijtig dat hij er niet meer is (de mens heeft jarenlang keihard gewerkt, zonder van het leven te genieten, en na zijn pensioen ging hij genieten van het leven, maar dat is er eigenlijk nooit meer van gekomen : iets erna is hij hervallen van darmkanker, en bleek zijn hele lijf vol te zitten ...), maar langs de andere kant heerst er vooral een gevoel van opluchting : zijn strijd is voorbij, geen pijn meer, geen dagen zonder dat we ons afvroegen of hij nog wel echt onder ons is, of enkel die fysieke aanwezigheid. Louis, dat het goed mag gaan met je waar je ook bent, en maak u maar geen zorgen over uw familie, daar wordt voor gezorgd.

Sterkte Deb. ik hoop voor je dat ze het haalt, maar als ik het zo lees kan je je afvragen of het wel de moeite loont dat ze het haalt. Ik hoop in alle geval dat ze tenminste 2010 haalt, anders worden de feestdagen nooit meer "feestdagen", maar pijnlijke herinneringen.

[R1ALAIN]

Ons mémé (87) is uiteindelijk op dezelfde manier heengegaan deze zomer in augustus.
Heel veel sterkte in deze moeilijke periodes.

[Deb]

Net terug vh rusthuis...
De kamer van meme zat bomvol met familie. Mijn ouders, tante, nonkel, zus van meme ... later ook mn neef.
Plots werd ze wakker! en riep ze mijn naam!
Ze zei: Debby, er zit een kat op mijn bed. (inbeelding). Kzeg ja meme ist waar. Kzeg ze slaapt de kat. Tis een brave. En ze zei ja welken schoon kat. Kzeg ja é. En derna verloor ze weer haar bewustzijn. En sedert dien is ze weer in coma gegaan...

Daar stond ik dan met mijn mond vol tanden! Ik wist niet waar ik het had. Nog steeds niet. Iedereen was stomverbaasd.

Ik ben zelf naar de zorgkundige gestapt en gevraagd... hoe zit dat hier nu... want ze was wakker! wordt ze dan beter... NEE. Blijkbaar zijn ze al zaken ah regelen voor sterfbed en begrafenis...

Weet je wat er zo typisch is bij sterfgeval in de familie... Dat ik nu al op voorhand weet dat er spel en miserie ga zijn tss bep familieleden.

Morgen ga ik terug...
Zeker weten!

Btw : merci voor het begrip en steun!!

[rossifan46]

sterkte meid

[depo]

Veel sterkte in deze moeilijke tijden!!

[BloodyRose]

Sterkte

[banditman]

STERKTE