Ik trek nog een Quest uit me zijtas, laad me telefoon op en ga zo direct effe internetten bij de receptie.
2 uur vertrek ik richting Kristiansand. Ik doe zwaar rustig aan en houd me netjes aan de snelheid. Ik zoek het kantoor van Masterferry’s op en boek een ticket. Ik heb nog effe de tijd en ga nog naar de supermarkt in het stadje. Als ik de supermarkt uitloop zie ik een parkeerwacht achter mijn motor staan met een bonnenboekje. Euh, sorry?
En dan zie ik het, ik heb de motor op de hoek van de straat gezet, pal voor een zebrapad, erg lomp natuurlijk. Ik zeg sorry maar je kunt net zo goed niks zeggen, hij schrijft hem toch. De man was verder wel aardig maar ik moest wel 500 kronen betalen. Tsjing! Dat is dus 60 euro en dat is niet mis, in Nederland zijn ze goedkoper.
Ik vraag hoe het in ze werk gaat en hij zegt je kunt bij het kantoor van parkeerbeheer betalen of via de acceptgiro die ik je geven ga. Fijn. Me dag is behoorlijk verpest.
Ik rijd een stukje verder naar de winkelstraat en ga naast me motor staan, de parkeerwacht loopt mijn kant uit en ik wil graag weten of ik hier wel mag staan, het lijkt me van wel.
Maar hij denkt daar anders over dus ik vraag waar ik dan gvd wel mag staan. Er zijn blijkbaar speciale motor/scooter parkeerplaatsen en die wees hij me. Bij de Mac haal ik een ijsje van m’n laatste kronen en dan is het alweer tijd om naar de ferry te gaan. Er staan in de rij een hele rij motoren met engelsen erbij. Ik maak een praatje met ze en er loopt een vrouw met een walkie talkie zoekend rond. Blijkbaar was ze op zoek naar mij. “they are ready for you now!”. Oké ik mag als eerste het schip op en bind de motor vast, de ferry is prima en ik snap niet waar het prijs verschil vandaan komt. De zee is wat onrustiger als op de heenweg en deint aardig op en neer. Veel Nederlanders op de boot dit keer. (goedkoop he!). Achter me zitten 2 gasten uit Brabant die om de 5 minuten roept, ik ga weer effe een peuk in me kop douwen.
Om half zeven meren we aan in Hanstholm. Er loopt geen snelweg vanuit dat plaatsje maar wel een goede E weg. Ik besluit door te rijden tot aan de grens van Denemarken en daar een camping te zoeken.
Het rijdt aardig door hier, ik kom nog langs wat duinen en het landschap doet nederlands aan. Er is hier geen kip op de weg.
Rond 21.00 ben ik bij de grens, zoek de camping, doe wat na vraag, maar een camping hebben ze hier niet.
Ik denk even rustig na, voel aan me gestel en ik voel dat ik me nog vrij goed voel.
Ik sluit me electrische handschoenen aan, rits alle ventilatie gaten dicht, Smart Wool sokken aan, kijken hoe we ook alweer moeten rijden en ik ben op weg.
Als ik het onderweg niet trek, kan ik altijd nog langs de autobahn gaan liggen.
Om de 250 kilometer stop ik om te tanken. Drink een bak koffie, eet wat, warm me handen om want me rechterhandschoen werkt niet goed en rijdt weer verder. Van Flensburg naar Hamburg, van Hamburg naar Bremen, vanBremen naar Osnabruck, van Osnabruck richting Amsterdam en 900 kilometer verder sta ik om 5 uur ’s ochtends voor de deur.
Ter hoogte van de Nederlandse grens kom ik nog bijna zonder benzine te staan. Normaal kan ik op een tank zo’n 280 kilometer rijden, maar omdat ik nu volgas reed (zo rond de 130/140 km/h) hield hij er al bij 240 (!) kilometer mee op! Over op reserve en met een benzine besparende snelheid naar Nederland. En voordat ik in Nederland eindelijk een tankstation tegenkom! Godverdomme ik zit em zwaar te knijpen. Pas als ik echt zit te denken, het kan nu elk moment over zijn word ik gered door een Texaco. Aan de hoeveelheid benzine die erin ging ze zien was ik aan de laatste liter bezig.
In het tankstation drink ik wat en houd ik me handen tegen het glas van een warmhoud apparaat. Het is een heldere nacht en ijs koud. Er komt een groepje polen binnen en die gaan wat zitten rond kijken en amper wat kopen. Ik vraag de vrouw achter de bali of ze nooit vervelende dingen mee maakt maar ze zegt ik sta hier lekker achter slot en grendel! Juist meid, dat is de instelling, hart voor de zaak.

Al met al een prima vakantie gehad, Noorwegen is echt prachtig, ook zonder motor, fietsers, wandelaars, campers, caravans, watersport liefhebbers, ski fanaten, iedereen kan ze hart ophalen. Het is er wel wat fris en vaak wat slechter weer, daarvoor terug krijg je wel een prachtig bloeiende natuur en een ongerept landschap. De mensen zijn er vaak aardig en de meiden over het algemeen best mooi, en als je van blond houd zou ik zeker die kant op gaan.

Uiteindelijk gaan alle credits naar Italië want na 5000 kilometer volgas met de GUZZI is hij nog steeds niet kapot!

Oh en m,n ouders betalen de parkeerboete, bij deze bedankt!

Nog een klein overzichtje.

Dag 1 Almere – Bad Seegeberg 700 km
Dag 2 Bad Seegeberg – Kristiansand 585 km
Dag 3 Kristiansand – Hervik 330 km
Dag 4 Hervik – Geilo 365 km
Dag 5 Geilo – Trondheim 540 km
Dag 6 Trondheim – Tandsjöborg 390 km
Dag 7 Tandsjöborg – Skarnes 360 km
Dag 8 Skarnes – Evje 500 km
Dag 9 Evje – Almere 1051 km

Totaal 4821 km

Er vanuit gaande dag de motor zo’n 1:15 loopt zou het betekenen dat ik zo’n 320 liter benzine verstookt heb wat als je uitgaat van de Nederlandse brandstofprijzen op zo’n 450 euro neerkomt.
Verder bijna andere halve liter olie verbruikt en m,n achterband bijna opgereden. (Bridgestone Battlax, 13700 km mee gereden)