Bochten zonder grenzen

Bij deze rit liggen de stops niet aan een tankstation, maar aan een terras. Drie keer terrassen, één keer in elk land, en onderweg steek je zeven keer een landsgrens over.

De route is van Tam-Ara, die ze twee keer testreed, bij 35 graden. We vertrekken in Weiswampach en duiken via Troisvierges en Clervaux het Ösling in. Een eerste Duits lusje over de Our, via het bruggetje van Stolzembourg weer terug, en dan langs Hoscheid en Bourscheid naar beneden tot aan de Sûre. Daar wacht de lunch bij de High Chaparral in Heiderscheidergrund.

Na de middag klimmen we terug het plateau op, langs Hosingen, en steken we aan Dasburg de Our over, de Eifel in. De baantjes van de Islek brengen je via Waxweiler tot op de Hahnplatz in Prüm. Dan gaat het door de Schneifel, langs Olzheim, naar de Belgische grens en het Ourdal in tot in Ouren. Het laatste stukje is kort: terug naar Weiswampach.

En bochtig is het, van begin tot eind. Bij het uittekenen telden we 680 bochten. Toen de lunchstop op het laatste moment afzegde, kwam er 15 km bij, en op de definitieve route tellen we er ruim 700, waarvan meer dan 230 haaks of scherper. Gemiddeld ± 2,6 bochten per kilometer. Nog niet genoeg? Voor deel 2 is er een alternatief met extra haarspeldbochten in Luxemburg.

We reden de route op 23 augustus 2026 als de 3-landen terraskesrit. Het oordeel achteraf: “Dag begon frisjes maar wel echt mooi, en het werd enkel beter.” Of nog: “Fijne terrasjes, mooie route en groepje van vier ging ‘als vanzelf’ door al die bochten.” En kort en goed: “Goei rit, goei stopplaatsen.”