De feestbanen van Lierneux

Voor de Ardennenrit van zondag 26 juli 2015 begon E.M. van nul. Veel Ardense wegen lagen er slecht bij, en de oude routes hadden niet meer de fun van vroeger. Dus ging hij enkele maanden scouten en reed hij in verschillende streken bijna elk interessant baantje af, van de bekende grote wegen tot verbindingswegjes die je amper op een kaart ziet. Alleen de leukste kwamen in de route.

Het was ook de eerste Ardennenrit waarbij je per deel koos hoe lang je reed, een systeem dat zijn pluimen al verdiend had op de Eifelweekends. Elke voorrijder koos zelf: de kortste versie, de langste of iets ertussenin. ’s Middags zaten toch bijna alle groepen tegelijk aan tafel in La Roche-en-Ardenne.

Vanaf Bierset zit je snel in de bochten. Het baantje bij Engis staat in E.M.’s top vijf van de hele Ardennen: “De fun zie je niet op de map, maar enkel als je hem rijdt.” Daarna gaat het via Ouffet en Hamoir naar Durbuy en verder naar La Roche-en-Ardenne. In de langere versies van deel 1 zit de feestbaan van Nassogne, volgens E.M. de dikste van de rit.

Na de middag rij je via Dochamps en Odeigne naar Lierneux. Dat stuk was voor E.M. “echt dik feest”. De langste versies maken nog een lus langs Vielsalm en Trois-Ponts. Daarna gaat het via Werbomont, Ferrières en Durbuy terug naar Esneux.

Hoe lang je dag wordt, kies je zelf: van 262 km met de kortste versies tot 391 km als je overal de langste neemt. Met ± 2 bochten per kilometer is ze net iets bochtiger dan Langs Ourthe en Amblève, de Ardennenrit van 2019. Of zoals een lid het later samenvatte: “rustige stukken om wat rond te gapen, snelle stukken, mooie bochten.”

Op de dag zelf bleef het droog en zonnig, op het laatste uur na: van Basse-Bodeux tot Esneux werd het opletten op natte banen. Het oordeel achteraf op het forum? “Eentje om over te doen en op te slaan.” Een ander: “De baantjes rond Manhay vond ik echt super tof.”

En overgedaan werd ze. Vijf dagen later reden leden de route al opnieuw, en daarna kwam ze telkens terug: in 2016, 2017 en 2019, in de coronajaren 2020 en 2021, toen de grenzen dicht waren en veel leden in de Ardennen bleven rijden, en in 2022 nog verschillende keren. In de aankondiging van de Ardennenrit van 2016 stond het al: “de vele reruns van de 2015 rit zijn daar het bewijs van.” Een jaar later trok E.M. verder naar het oosten, met de rit die we in 2023 opnieuw reden: Via Nadrin naar Malmedy. En wie ze in 2022 nog eens reed: “Nog steeds één van mijn favorieten.”