Naar de krijtrotsen van de Opaalkust

Wie denkt dat je voor een mooie motorrit ver moet rijden, moet deze route eens proberen. Vanuit Gistel ben je in geen tijd in Frankrijk, en daar wacht een mix van kleine baantjes tussen de velden en snelle sweepers door een golvend landschap met prachtige vergezichten.

De route is van Njits, die ze vooraf testreed. Deel 1 steekt bij Hondschoote de grens over en slingert door Frans-Vlaanderen naar Watten, en via Guînes naar de lunch in Bonningues-lès-Calais.

Deel 2 is het stuk waarvoor je komt: de kustweg over Cap Blanc-Nez en door Wissant tot vlak bij Cap Gris-Nez. Bij helder weer zie je de witte kliffen van Dover aan de overkant liggen. Daarna draai je het binnenland in, door de heuvels naar de tankstop in Licques.

Deel 3 brengt je via Tournehem-sur-la-Hem, Watten en Wormhout terug naar België, langs Diksmuide naar Moere. Daar eindigen we bij een ijsboerderij. Na bijna 300 km heb je dat ijsje verdiend.

Met ± 1,4 bochten per kilometer is dit een van onze vlotste routes. Hier draait het niet om haarspeldbochten, maar om sweepers, het landschap en dat eerste zicht op zee als je over de top van een heuvel komt.

We reden deze route op 11 augustus 2024, de tweede keer dat er een Noord-Frankrijkrit op de kalender stond. Het oordeel achteraf op het forum? “Schoon banen, schoon weer, lekker gegeten.” En volgens een ander had Njits er “een nog betere route” van gemaakt.